De oorsprong van rijst in India

De historicus Asko Parpola verondersteld  dat de rijstteelt tijdens het eerste kwart van het tweede millennium voor de jaartelling begon  zich uitbreidde van de Ganges-vallei naar Swat, Pirak (Kachi-vlakte) en Gujarat. Hij zegt dat de rijst zonder wijfel  afkomstig was uit de Ganges-vallei en dit suggereert een nieuw niveau van mobiliteit in Noord-India gedurende de geschiedenis.

De etymologie van het Vedische woord voor rijst komt niet overeen met de Proto-Austro-Aziatische woorden. Asko Parpola zegt dat de woorden voor rijst in het Tamil (arici) en het Sanskriet (vrihi) niet met zekerheid de invloeden van de Austro-Aziatische leenwoorden op de oudste fase van de  Indo-Arische aanwezigheid  in het noordwesten hebben aangetoond.

Het lijkt erop dat het woord arici naar het westen reisde. Binnen India hebben ook verschillende talen het woord arici geadopteerd. Een mogelijke antwoord op deze stelling  is dat rijst niet het  alternatief werd voor de tarwe-etende mensen in de Sanskrit gordel, die tevreden waren met tarwe en nooit de behoefte voelden om rijst te verbouwen in hun velden. Deze houding is zelfs vandaag nog te zien in het zuiden van India , waar traditionele rijsteters nooit geïnteresseerd zijn om over te schakelen naar tarwe.

Het is interessant om referenties in Sukraniti over vrihi te onthouden. Sukraniti vermeldt dat vrihi (rijstsoort oryza sativa) wordt gebruikt bij het wrijven van de oesterparels, gedrenkt in zoutwater (één nacht van tevoren) om hun echtheid te testen. De schuld van een overtreder werd bepaald door de divya sadhana of de goddelijke test. Hierbij  moest de dader ,zonder angst één karsa hoeveelheid rijst kauwen . Als de dader daardoor moeilijkheden ervaarde ,door hartkloppingen of gebrek aan speekselafscheiding, dan werd de man schuldig verklaard. De rijstproef moet worden toegepast in een geval van diefstal van Rs. 125.

In de Rigveda wordt  rijst al genoemd , maar rijst kreeg meer vermelding met de komst van Yajurveda. Arthasáshtra zegt dat het Sanskriet verschillende woorden heeft gebruikt om een verscheidenheid aan rijst te verwijzen. Tarwe, gerst en rijst waren in het algemeen bekend als vrihi. De kennis over de fase waarin rijst zou worden opgenomen, zal ons  in staat stellen om de routekaart van de oorsprong van de gedomesticeerde rijstteelt in India op te zetten.

In India is het woord arici voor rijst wijdverspreid, met lichte regionale variaties. Waarom Sanskrit vrihi accepteerde als het woord om rijst aan te duiden is echt een raadselachtige vraag. De tijd die nodig is om de oorsprong van dat woord te ontcijferen heeft het tot een historisch raadsel gemaakt.

De heersende mening van de geleerden is dat het woord vrihi geen enkele relatie heeft met enige Dravidische woorden. We zullen een frisse blik werpen op de vraag of Vrihi enkele gelijkenis heeft met de Dravidische taal.

Rijst variëteiten

Rijst vormde naast yava een voedingsproduct dat als het belangrijkste werd beschouwd. Op basis van seizoenen werden rijstgewassen onderscheiden door namen als de graishmic, varshic, hemanti, sharada, respectievelijk voor zomer-, regen-, herfst- en winteroogst. De laat rijp geworden rijst is ptasuka vrihi en de vroege rijping is asu vrihi.

Sali, Vrihi en Sastiká zijn de belangrijkste variëteiten van rijst. Raktasáli, beschouwd als de beste van alle granen, is er één van. Anderen zijn Mahasáli, Kalama, Sugandha en Kasthasáli. Vrihi wordt beschouwd als inferieur aan Sáli en Sastika. Vrihi werd grotendeels gebruikt in offers en als voedsel.

Tandula duidt  gedorste padie granen aan , akshat  ongebroken rijst, nivar, namba en vrihi voor de getransplanteerde rijst. De ongepelde en gestampte rijstmix bekend als akshata wordt gebruikt in religieuze ceremonies en de homam met dit mengsel staat bekend als akshata homam.

Vrihi rijpt in de herfst, Sali in de winter, Sastika in de zomer. Sastika is sneller in groei en kan binnen zestig dagen van cultivatie (Arthashastra geoogst worden). Vishnu Dharmottara verwijst naar de twee soorten Swastika, Raktasastika, een medicinale variëteit en pramodaka sastika.

Shashty is ‘zestig’ (‘sixty’) in het Engels. De voltooiing van zestig jaren  is shastypoorthy. Navárarijst komt in  twee soorten, witachtig en zwartachtig (kakálakam). Shastikam is de navára-variëteit, die zestig dagen neemt  om te geoogst te kunnen worden . Het is een graishmische variëteit. Het veld waarin navárá wordt gecultiveerd staat bekend als shastikyam. Navárarijst is ook bekend als shastihayánam. Gundert beweert dat er twee soorten van navára zijn, één die rijpt aan het einde van twee maanden en de andere aan het einde van drie maanden. Gundert zegt dat de oorsprong van het woord navára mogelijk afkomstig is van naváti.

Volgens Hindoe-literatuur is sarad, Saraswati of Durga. Een aspect van de saptamatr is ook bekend als shasti. Navára staat bekend als paadalam. Durga Bhagavathi staat bekend als pádala / pádalavathy.

Een zesde deel van het inkomen is shashtá. De koning stond bekend als Shastamsavrithi. Een zesde van de geoogste rijst was van de Rájá, dus de rájá werd bekend als shastamsavrithi. Rijst wordt op het hoofd van de rájás van Keralá gegoten als onderdeel van de installatieceremonie, bekend als ariyittu valccha.

Karingáli is de naam van een boom, maar een variëteit van rijst is ook bekend onder die naam. Salini is de naam van een rijstvariëteit. Arundhati is ook bekend onder die naam. Salyánnam is de gekookte rijst van deze rijstsoort.

Vrihi wordt over het algemeen gebruikt voor elke korrel waaronder tarwe, gerst en rijst. Het is een generieke term die toegepast wordt op alle soorten rijst. In een later stadium zou dit woord misschien rijst zijn geweest. Gelijkenis is waargenomen voor het woord vrihi (Sanskriet) met de Dravidische woorden vari, en ari. Gelijksoortigheid kan ook worden waargenomen voor de wrijzey (Pushto), birinji (Perzisch), brinji en het Maleische woord beras. De woorden voor rijst in het Grieks en het Latijns tonen meer affiniteit met het Tamil-woord, arici.

Om een voorbeeld te noemen, de opkomst van reguliere maritieme communicatie, maakte het voor Indonesië  gemakkelijk om het vervoer van stapelgranen naar Indonesië. Sorghum (Sorghum vulgare) was de eerste graansoort die werd geïntroduceerd, gevolgd door vossenstaartgierst naar Indonesië. Maar vossenstaartgierst in West-Indonesië staat bekend als sorghum. In het Maleis betekent jawa (jawa-wut, jawa-ras, zawah) evenzeer graan, inclusief vossenstaartgierst. Gerst is java in Pali en yava in het Sanskriet.

Dus alle opeenvolgende interpretaties faalden om te onderzoeken of er enige invloed vanuit het verre zuiden is bij het vormgeven van de rijstcultuur in India en in het buitenland. Asko Parpola heeft gewezen op het Ganges-vlak voor de rijst in de Indus-vallei. Er wordt elders ook gesuggereerd dat India de rijstcultuur van het Grieks heeft gekregen. Het woord arici kwam uit Maleisië en zo voort.

Die neiging in Zuid-India is ook hetzelfde. In hun woordenboeken wordt het woord pathayam beschouwd als een Portugees woord. Echt, het woord pathayam is ontstaan uit pathu (rijstveld) en ayam (inkomen). Beide woorden bereiken samen de betekenis ‘de graanschuur’, waarin we het graan opslaan dat we oogsten. Maar helaas hebben zij hun eigen woord niet kunnen identificeren en hebben ze de oorsprong ervan aan de Portugezen toegeschreven. Dit verlies van richting wordt ook gezien in het geval van de rijst.Het  gevoel van eigen waarde is niet sterk ontwikkeld.

 

Bron:

https://www.indiadivine.org/origins-of-rice-in-india/

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *